Kürt medreselerinde Arapça sarf ve nahive verilen ehemmiyet o dereceye varmıştır ki ; Arapça metinler okunurken ; cümlenin son kelimelerindeki i ;rabı bile okunur. Nahiv ilmi dışındaki bir eser dahi okuduklarında ibarelerin ; müennesi ; müzekkeri ; muzâf -muzafun ileyhisi ; mücevvefi ; sahihu ;l-âhiri ; car u mecruru ; müteaddisi ; lâzımı ; merfu ;u ; mensubu ; ma ;lumu ; meçhulü ; mu ;rebi ; mebnisi ile ilgilenmekten dolayı ; metnin muhtevası ile çok daha az ilgilenirler. Özellikle te ;nis tâsının harekesi ; mecrurun cerresi bile unutulmaz okunur. ;Fi ;l-kitâb ; yerine ;fi ;l-kitâbi ; diye okurlar ; ;Fi Mısr ; yerine ;Fi Misre ; diye okurlar ki ; bunun alem olup ; gayr-i münsarif olduğunu bildiklerini isbat ederler..Kürt hocalarda Arap dili nahvine yönelik hassasiyet o raddeye varmıştır ki ; kullanılan isimlere bile yansımıştır. Hadice ;ye ; Hadicete ; Hicret yerine Hicrete ; Aişe yerine Aişete derler. Bu yüzden Arap dilinin sarf ve nahvinde ; Arap literatüründe ; edebiyatında Kürt hocalar ; Arap hocalardan çok daha öndedir. Eskiden Arap dünyasında Kürt ulemasının önemli ağırlığı bulunmaktaydı. Örneğin ; 20. yüzyılın ilk çeyreğine kadar Mekke-i Mükerreme ve Medîne-i Münevvere ;de ޞafiî kadı ve müftüleri hep Kürt Berzencî ailesinden olurdu. Bugün bile ޞeyh Ahmed Kiftaru ve Said Ramazan El-Butî başta olmak üzere Suriye ;de Kürt uleması önemli bir mevkiye sahiptir.

Yazının Devamı İçin Tıklayınız